© 2014 by Port Solutions Rotterdam 

insta.png

Associate partners:

Associate member:

GroeneZaken_Icoontje_groot.png

Infrastructuur is een publieke zaak

April 12, 2016

 

We kunnen heel veel kilometers spoor aanleggen, maar wanneer er tegelijk geen stations waar reizigers kunnen in- en uitstappen worden aangelegd, zijn de aaneengeregen spoorstaven weinig waard.

Ook voor de binnenvaart zijn havens voor overslag  essentieel. Net als bij die stations is een goede toegankelijkheid voor een ieder een eerste voorwaarde om het vervoer over water te stimuleren. En de overheid heeft een belang bij het stimuleren van de binnenvaart.

 

Ik vind infrastructuur sowieso bij uitstek een publieke zaak. Om voor iedere ondernemer en burger gelijke mogelijkheden te creëren moet de overheid de voorwaarden scheppen. En dat geldt voor fysieke infrastructuur zoals vaar-, auto- en spoorwegen, maar wat mij betreft ook voor onze digitale infrastructuur.

Daarbij kan de overheid natuurlijk de hulp inroepen van private investeerders in de zogenaamde ‘public-private-partnerships’. En dat er daarna door gebruikers van die infrastructuur betaald moet worden staat ook buiten kijf.

 

In de containerbinnenvaart dreigt het echter faliekant mis te gaan. De diverse overheden onderkennen het belang van binnenvaartinfrastructuur, maar vergeten de toegankelijkheid te waarborgen. Dit is in het bijzonder het geval bij de als paddenstoelen uit de grond verrijzende containerterminals. En geen misverstand, er kunnen mij niet teveel terminals uit de grond gestampt worden. Mijn ideaal is op elk watergebonden bedrijventerrein de mogelijkheid om containers te laden en te lossen. Maar wel toegankelijk voor elke onderneming en tegen een reële prijs.

 

De reeds bestaande binnenvaartterminals zijn vaak in handen van exploitanten die niet toestaan dat derden van de terminal gebruik maken. Alleen hun eigen schepen of aan hen gelieerde schepen mogen op de terminal laden en lossen. Een verlader die binnenvaart óók de beste oplossing voor zijn transportvraag vindt kan dus ook alleen bij deze monopolist terecht en kiest dan eieren voor zijn geld. Door de monopolypositie van de terminaleigenaar zijn de tarieven voor overslag in het binnenlands vervoer meestal hoger dan de kosten van het transport zelf!

 

De overheden die meewerken aan de totstandkoming van de terminals realiseren zich meestal niet welke positie de terminalexploitant inneemt. Wat mij betreft wordt het tijd dat dit besef doordringt in de gemeenteraden en bij de respectievelijke provinciale staten. Met deze monopolypositie in hun achterhoofd kunnen de dames en heren politici ongetwijfeld de potentiele terminalexploitant de duimschroeven wat aandraaien. Er gaat notabene veel publiek geld naar deze investeringen in infrastructuur. Het is dan niet meer dan reëel daar als overheid ook een voor iedere partij toegankelijke faciliteit voor terug te vragen.

 

Wanneer overheden op deze manier bouwen aan een netwerk van overslag faciliteiten  voor grote en kleine schepen aan groot en aan klein water dan komt mijn binnenvaartideaal binnen bereik. Ik ga ervoor!

 

Voor meer informatie, neem contact op met Bart Verkade

(Deze blog is een bewerking van een eerder gepubliceerde column in weekblad Schuttevaer.)

 

____________________________________________________________________________________________________

 

 

Infrastructure should be public

 

We may invest in many miles of railway, but if we do not build stations and railway terminals at the same time, the railroad is of little use and value. The same goes for inland navigation. We need ports to tranship goods. And these facilities should be accessible for all parties if we want to stimulate  transport on the blue road. And the whole society– and therefore government – benefits from sustainable transport by means of water.

 

To put it straight; I’m convinced that infrastructure is a public matter anyway. By creating the right circumstances government can offer companies and civilians a level playing field. And that’s not limited to physical infrastructure. Also our digital infrastructure should be provided by government.

 

Of course government can ask for help from private investors in so called ‘public-private-partnerships’. And it’s also normal for users of this infrastructure to pay for it.

 

In the inland container shipping business this however goes dramatically wrong. Various levels of government acknowledge the importance of infrastructure for inland shipping, but do forget to guarantee the accessibility. Especially by the fast growing number of inland container terminals. And don’t let me be misunderstood, the more terminals the better. My dream is an inland terminal at every industrial area that is connected to a waterway. But it should be accessible for every company at a reasonable price.

 

But the existing terminals are often owned by companies that do not allow others to use the facilities. Only their own (related) ships may use the terminal. If a shipper wants to use the terminal with a non-related ship he gets no for an answer. Or a yes, but at an exorbitant price. The terminal owner misuses its monopoly.

 

Governments that made the terminal possible (and often subsidised with public money) do not recognize  the position the owner of the terminal will take. I think it is about time that politicians and civil servants do realize this. And will make their cooperation depending on the terms the terminal owner is willing to use for third parties. Because of the use of public money (or space) that is not too much asked.

 

When governments start thinking this way my dream may come true. I will work on this notion!

 

For more information please contact Bart Verkade.

(This blog is an adaptation from a previously published weekly column in Schuttevaer.)

Please reload

Uitgelichte berichten

De Brexit nu wel echt op 31 oktober?

September 9, 2019

1/10
Please reload

Recente berichten

22/01/2019

Please reload

Archief