© 2014 by Port Solutions Rotterdam 

insta.png

Associate partners:

Associate member:

GroeneZaken_Icoontje_groot.png

Waarom zijn we zo verrast? Over de link tussen leiderschap en management

June 20, 2016

Ik was uitgenodigd voor een geweldig feestje in Porto een paar weken geleden. Op zich en anders dan voor mij persoonlijk, geen wereldschokkende gebeurtenis. Porto, wat een prachtige stad is overigens, heeft geen overdreven groot vliegveld. Daarbij is het vliegveld niet geschikt voor de hoeveelheid toeristen wat mij betreft. Dus was het een behoorlijke beproeving om gestrand te zijn op OPO, althans zo voelde het op de weg terug, toen onze vlucht een vertraging had van uiteindelijk 2 uur.

 

De piloot

Ondanks mijn normaliter optimistische natuur, werd ik lichtelijk geïrriteerd over Transavia, de Nederlandse maatschappij waarmee we vlogen. Tijdelijk, omdat alles na een tijdje minder heftig voelt, maar gedachten als “we vliegen nooit meer met Transavia” hadden zich wel genesteld in mijn brein en zelfs de uiterst vriendelijke crew aan boord, die ons welkom heetten, toen we eindelijk het vliegtuig in gingen, konden mij mijn gedachten niet doen veranderen. Toen we eenmaal zaten en nadat het omroepsysteem had aangekondigd dat “all passengers on board” waren, zag ik een dame, ietwat meer senior dan de gemiddelde cabin attendant, bij de ingang van het vliegtuig staan met de microfoon in haar hand. Deze dame blijkt de piloot te zijn.

Ze begint ons vriendelijk toe te spreken en uit te leggen waarom we zo’n grote vertraging hebben. “Het vliegtuig had technische problemen vanochtend, wees gerust, niet dit vliegtuig dus, maar we moesten daarom wisselen van vliegtuig en aangezien iedereen en alle bagage al aan boord waren, moesten we alles en iedereen uit het toestel krijgen. En daardoor krijg je zo’n grote vertraging, dat je hem nooit meer inhaalt.” Ze verontschuldigt zich uitgebreid en klinkt authentiek als ze zegt, dat ze ons zo snel als mogelijk is terug in Amsterdam gaat krijgen met extra kerosine en gunstige start- en landingsbanen.

G en ik kijken elkaar aan met een verraste blik, aangezien wat deze captain doet in het algemeen eerder uitzondering dan regel is.

 

Leiderschap vs. Management

En dat is wat ik wilde delen. Niet omdat het Transavia of Porto is, of na een heerlijk weekend, maar vooral omdat dit is waar leiderschap om draait. Vorige week, toen ik één van mijn leiderschap/management trainingen gaf, kwam dit voorbeeld naar boven en het grappige is, dat iedereen onmiddellijk de positiviteit herkent en een verraste, blije glimlach op zijn gezicht krijgt. En ik wilde natuurlijk een discussie starten over de reden daarvoor.

Hoe kan het toch, dat we dit voorbeeld als een onverwachte, unieke, ongebruikelijke gebeurtenis zien?

Ik denk, dat we (tot mijn grote spijt) een beetje teveel gewend zijn geraakt aan de verwarring tussen leiderschap en management. In het Nederlands is het zelfs nog iets erger. Omdat we erg makkelijk zijn met het adopteren van Engelse termen, maar daarmee ook regelmatig de accurate betekenis van die woorden negeren. Ik bedoel, dat we in het Nederlands iedereen op hogere posities “manager” noemen en om wat voor reden dan ook meer operationele managers “leiders”. Posities zoals “teamleider” bijvoorbeeld.

 

Misschien is het woord “leider” een beetje besmet. Het zou erg interessant zijn om de etymologische reden hiervoor te onderzoeken, maar het resultaat is hetzelfde. En dat resultaat is, dat we op hogere posities in organisaties managers hebben in plaats van leiders, tenminste in de functioneel beschrijvende zin van het woord. Maar ik zou zo graag het tegenovergestelde zien!

En ik wil niet bot zijn, maar als je nu de neiging hebt te vragen waarom het een probleem is, zou ik willen voorstellen, dat we zo snel mogelijk een face-to-face discussie hebben!

Je kan vanuit een organisatie-ontwikkelings standpunt of vanuit een bedrijf strategisch standpunt ernaar kijken, maar het resultaat is hetzelfde. Alsjeblieft: geef ons leiders in onze organisaties!

Als organisaties groeien, dan doen ze dat door (de acties en visie van) leiders; we noemen ze dan pioniers. Ze hebben ideeën, enthousiasme, charisma en ze genereren trots, verbondenheid en een gevoel van richting, waar iedereen zich aan wil verbinden. En het is natuurlijk duidelijk, dat de leider niet alles efficiënt doet; je kan hem op zijn minst zelfs chaotisch of ongestructureerd noemen. Maar iedereen weet precies waar “we” naartoe gaan, wat het doel is van “onze” energie en hoe “we” het gaan bereiken.

 

Laten we leiders volgen!

Als de organisatie groeit, creëren de inefficiënties van de leider vooral problemen voor hemzelf, omdat er simpelweg niet genoeg tijd is om alles te doen wat de markt en klanten vereisen en tegelijkertijd alles voor zijn mensen te regelen. Dit is het moment, waarop hij de “manager” nodig heeft.

Overigens ben ik helemaal niet tegen managers, integendeel…

Als de leider in staat is om de juiste persoon met de juiste instelling aan te trekken, dan ontstaat een gigantisch effectief en efficiënt team. De manager helpt de leider om structuur in zijn activiteiten en het leiderschap van de onderneming te creëren, hij is in staat om efficiënties te creëren in de bedrijfsprocessen en hij doet dit, terwijl hij wordt gedirigeerd door de creativiteit, de bedrijfsstrategie en de visie van de leider. En als hij dit effectief doet, dan maakt de organisatie een gigantische sprong in zijn performance en creëert een nog sterkere marktpositie of “blue ocean”.

Echter, wanneer de manager op de verkeerde manier wordt geleid, en inderdaad, ik vind dit een belangrijke verantwoordelijkheid van de leider zelf, of wanneer hij teveel alleen kan opereren is het einde dichtbij! En helaas heb ik hiervan ook voorbeelden gezien. De manager neemt het over. Efficiënt wordt belangrijker dan effectief. En voordat je “management” hebt kunnen zeggen, of voordat iemand het is opgevallen, draait de organisatie om efficiënte processen en mist het visie, creativiteit en richting.

Want de leider is weg.

 

Hij heeft het schip al lang geleden verlaten, aangezien er geen ruimte meer was voor de creativiteit en ideeën, die hem de organisatie hebben doen starten. Zo gauw er managers aan boord komen, moeten we gaan nadenken over hoe we de organisatie moeten hervormen naar marktgeoriënteerde eenheden en moeten we erg kritisch zijn op de vraag wanneer dit te implementeren.

De piloot in Porto laat exact zien waarom het zo belangrijk is leiders te hebben voordat we managers hebben. Ze ziet het vliegtuig klaarblijkelijk als strategische bedrijfseenheid. Een klant georiënteerde eenheid, waar de leider zich verantwoordelijk voelt voor het resultaat, de klanten en de processen. Dus inderdaad, management in de (overduidelijk veel grotere) organisatie heeft de processen efficiënter gemaakt, maar het leiderschap laat toewijding zien en bewustzijn ten aanzien van de juiste prioriteiten van de organisatie. Effectiviteit voor efficiëntie.  Klanten voor processen. En klanttevredenheid voor interne kostenoverwegingen.

 

En ik? Ik vlieg van de zomer gewoon weer met Transavia.

___________________________________________________________________________________________________

 

Why are we surprised?

(about the relationship between leadership and management)

 

A couple of weeks ago, I was invited to a very nice party in Porto. As such and other than for me personally, not a world shocking event. Porto, a beautiful city by the way, doesn’t have an amazingly large airport, nor is that airport fit for the number of tourists in my opinion. So it was quite a challenge to be stranded there, or that was at least what it felt like on our way back home, when our plane was delayed for what eventually became 2 hours. Despite my usually optimistic nature, I had become a little irritated about Transavia, the Dutch airline we were travelling with. Temporary, because everything always becomes less severe with time, thoughts like “never to fly with this airline again” had popped up in my head and even the very friendly crew on board, when we finally entered the plane couldn’t make me change my mind.

 

The pilot

Once seated, and after the PA system announces “all passengers on board”, I notice a lady, somewhat more mature than the average crewmember standing at the entrance of the plane with the speakerphone in her hand.

The lady turns out to be the pilot.

And the lady starts to address us to explain why we had such a long delay. “The plane has had technical problems this morning, no not this plane, don’t worry, but we therefore had to change planes and as everyone was on board already and people and luggage had to be off-loaded, it creates a huge delay that you are never able to catch up on during the remainder of the day.”

She is amazingly sorry and sounds genuine, relaxed but compassionate and explains how she has taken up extra kerosene to fly faster, how we have the north runway, which is a positive thing, how we probably are going to have the best runway back in Amsterdam and how she is going to do everything she can at this point to get us home safely but as quickly as possible. G and I were looking at each other with a surprised look on our faces. Because unfortunately, what this captain is doing is more often an exception than a rule.

 

Leadership vs management

And this is exactly what I wanted to share. Not because it is Transavia or in Porto or after a great weekend, but because this is exactly what leadership is about.

Last week, when I provided one of my leadership/management courses, this example came up as well and the funny thing is that everyone immediately recognizes the positivity and gets a surprised and smiling look on their faces. And I obviously wanted to set off the discussion about why that is.

How come we treat this example as an unexpected, unique, unusual event?

I think we have gotten used to the mix up between leadership and management a little too much. And in the Netherlands it is even worse. Because we like to use English terms, but often fail to express the accurate meaning of English words. What I mean is that we call everyone in higher positions a manager and due to I-don’t-know-what call more operational managers leaders (“leider”). Positions like “teamleader” for instance.

 

Maybe the word “leider” (leader) has become tainted. It would be interesting to study the ethymological reasons for this. But the result is the same. And that is that in higher positions in an organization we have managers instead of leaders, at least in the functional descriptive sense of the word. But I would so much like to see the opposite. And I don’t mean to be rude, but if you have to ask why that is a problem, I would suggest we have a discussion face to face as soon as possible.

You can look at it from an organizational development point of view or from a more corporate strategic point of view, the result is the same. Please let us have leaders in our organizations!

 

Let us have leaders!

When organizations emerge, the do so because of leaders; at that point we keep calling them pioneers. They have ideas, enthusiasm, charisma and create trust, bonding and a sense of direction everyone wants to commit to. And obviously this leader doesn’t do everything very efficient; you might even call him chaotic or unstructured, to say the least. But everyone knows exactly where “we” are going, what the goal of “our” energy is and how “we” are going to achieve it.

When the organization grows, the leader’s inefficiencies most particularly generate problems for himself, as there is just not enough time to do everything the market and the customers require and arrange everything for his people at the same time. This is when he needs: the manager.

Please note that this shows I am not against managers, on the contrary…

 

If the leader is able to acquire the right person with the right attitude, an amazingly effective AND efficient team can arise. The manager helps the leader to create structure in his activities and the leadership of the organization, he is able to create efficiencies in the business process of the organization and does so while being guided by the creativity, corporate strategy and vision of the leader. And when he does this effectively, indeed, effectively creating efficiencies that is what he should do, the organization makes a huge jump in her performance and creates an even stronger market position.

 

However, when the manager is led in the wrong way, indeed, I think this is a huge responsibility of the leader himself, or he takes too much leeway the end is near! And I have seen examples of this unfortunately as well. The manager takes over. Being efficient becomes more important than being effective. And before you know it, or before anyone has had the sense to notice it, the organization is all about efficient processes and lacks vision, creativity and direction.

 

Because the leader has gone. He has left the ship a long time ago as there was no room left for the creativity and ideas that he started the organization for in the first place. As soon as there are managers on board, we need to start thinking about how to reform the organization to market oriented units and be very critical about exactly when to implement this.

 

The pilot in the plane shows exactly why it is so essential to have leaders before managers. She sees the plane apparently as her strategic business unit. A customer oriented unit, where the leader feels directly responsible for the result, the customers and her operations. So indeed, apparently there has been some management applied making the operations efficient, but the leadership shows commitment and awareness of the right priorities in the organization. Effectiveness before efficiency. Customers before processes. And customer satisfaction before internal cost considerations.

And me? I am flying Transavia again this summer.

 

For more information please contact Arvid Hendriks.

Please reload

Uitgelichte berichten

De Brexit nu wel echt op 31 oktober?

September 9, 2019

1/10
Please reload

Recente berichten

22/01/2019